مقدمه: با توجه به تحولات فناورانه و نیازهای متغیر سلامت، بیمارستان‌ها نیازمند اتخاذ مدل‌های نوآورانه برای حفظ اثربخشی و رقابت‌پذیری هستند. این مطالعه با هدف طراحی یک مدل آینده‌نگر برای بیمارستان آموزشی امیرالمؤمنین کلانشهر تهران انجام شد.
روش کار: این مطالعه توصیفی-تحلیلی در سال ۱۴۰۴ با روش دلفی انجام گرفت. ابتدا چارچوب اولیه نقش و کارکردهای آینده بیمارستان در ۱۲ بعد طراحی شد. داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند متون، بررسی تجارب بین‌المللی، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با مدیران و کارشناسان، و پنل خبرگان گردآوری شد. در نهایت، نظرات ۱۵ خبره (شامل مدیران ارشد بهداشت، روسای بیمارستان‌ها، متخصصان فناوری اطلاعات و اعضای هیأت علمی) در قالب دو دور دلفی برای توسعه و اعتبارسنجی نهایی مدل به کار گرفته شد. تحلیل داده‌ها با تحلیل محتوای چارچوب مفهومی و با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA11 انجام شد.
یافته‌ها: یافته‌های مرور نظام‌مند در شش حوزه کلی (نقش و مأموریت، ارائه مراقبت، تأمین مالی، کارکنان و بیماران، فناوری و اطلاعات، و چالش‌های موجود) دسته‌بندی شد. نتایج کیفی نیز ۱۰ بعد کلیدی را شناسایی کرد. در نهایت، مدل نهایی در ۱۲ بعد طراحی گردید: فراهم‌سازی زیرساخت و رفع موانع (درونداد)، زنجیره خرید، مدیریت ارتباطات، مدیریت اطلاعات، توسعه پژوهش و فناوری، آموزش و توانمندسازی، فناوری هوشمند سلامت، زنجیره تأمین، مدیریت دانش، رهبری و حکمرانی، و برونداد (پیامد).
نتیجه‌گیری: تحقق الگوی پیشنهادی نقش و کارکرد بیمارستان امیرالمؤمنین مستلزم برنامه‌ریزی استراتژیک و رفع چالش‌های موجود است. اجرای این مدل می‌تواند به ارتقای اثربخشی، کارایی و در نهایت بهبود پیامدهای سلامت در جامعه منجر شود.