جستجو در مقالات منتشر شده


۲ نتیجه برای نوری حکمت

اسما صابرماهانی، سمیه نوری حکمت، علی اکبر حقدوست،
دوره ۲۲، شماره ۳ - ( پاییز ۱۳۹۸ )
چکیده

مقدمه: وزارت بهداشت و درمان ایران در سال ۱۳۹۵ اقدام به تدوین نقشهی راه درمان ایران ۱۴۰۴ نمود تا برنامهریزی برای گسترش منابع راهبردی نظام سلامت بهمنظور دستیابی به حداقلهای لازم، با دقت بیشتری صورت گیرد. در این نقشه به برآورد تعداد نیروی انسانی، تجهیزات پزشکی سرمایهای، تختهای بیمارستانی و تسهیلات اورژانس لازم پرداخته شد. پژوهش حاضر برای برآورد هزینههای پیادهسازی این نقشه و بررسی امکانپذیر بودن تامین منابع لازم برای اجرای آن انجام شد.
روش کار: با استفاده از هزینه تحقق هر یک از اهداف در نظر گرفته شده در سال ۱۳۹۵، به برآورد این هزینهها در ۱۰ سال آینده پرداخته شد و با روشی مشابه، منابع در دسترس بخش سلامت در همان سال برآورد گردید. با توجه به بالاتر بودن هزینهها نسبت به منابع در دسترس، سناریوهای ممکن برای پیادهسازی نقشه ارایه شد.
یافتهها: درسال ۱۴۰۴، بیشترین هزینههای نقشه مربوط به نیرویانسانی (۷۱%) و سپس ساخت و تجهیز تختهای بستری(۲۰%) است و تامین تجهیزات، کمترین سهم (۱/۱%) از هزینه های برآورد شده را به خود اختصاص خواهد داد. با فرض سناریوی پایه، یعنی نرخ تورم سالیانه معادل ۱۰ الی ۱۶درصد، افزایش حقوق سالانه ۱۰ الی ۱۴درصد، نرخ رشد اقتصادی سالانه ۳ الی ۵درصد و سهم بخش سلامت از GDP معادل ۷ الی ۸ درصد، منابع بخش بهداشت و درمان برای پیادهسازی ۸۰ درصد از اهداف نقشه راه کافی خواهد بود.
نتیجهگیری: بهمنظور اجرای کامل نقشه راه درمان ۱۴۰۴ و با توجه به تلاطمات اقتصادی پس از طراحی نقشهی راه درمان، تجدید نظر در خصوص منابع بخش بهداشت و درمان یا کاهش هزینههای نقشهی راه درمان، ضروری است.
 
علی اکبر حقدوست، سمیه نوری حکمت،
دوره ۲۳، شماره ۲ - ( تابستان ۱۳۹۹ )
چکیده

نامه به سردبیر:
ارتباطات میان‌رشته‌ای منجر به همگرایی و هم‌افزایی علوم شد‌ه و از این طریق، کشور را برای ورود به عرصه‌های جد‌ید علمی آماد‌ه می‌کند. برخی معتقدند اد‌غام آموزش علوم پزشکی د‌ر نظام سلامت ایران، فرصت ارتباطات میان‌رشته ای را محد‌ود کرد‌ه‌است. د‌ر مقاله‌ی حاضر، به‌صورت مختصر به راهبرد‌های پیشنهاد‌ی توسعه‌ی ارتباطات میان‌رشته‌ای د‌ر د‌رون وزارت بهد‌اشت د‌ر سه محور ساختار و تشکیلات، اعضای هیئت علمی و د‌انشجویان پرد‌اخته شد. اگرچه د‌ر نگاه بسیاری از افراد، اصلاح ساختار اولین گام برای بهبود است، فرهنگ‌سازی د‌ر جامعه و تغییر ساختار فکری بازیگران کلید‌ی، از اهمیت بیش‌تری برخورد‌ار می‌باشد. تا زمانی که مطالبه‌گری و خواست د‌انشجویان و د‌ر مقام بعد‌ی، اعضای هیئت علمی و حتی جامعه‌ی عمومی به‌سمت همگرایی علمی نرود، ساختار مناسبی تشکیل نشد‌ه و چنانچه تشکیل شود نیز موثر و کارا نبود‌ه، بیش‌تر جنبه‌ی تشریفاتی د‌اشته و د‌ر عمل مورد استفاد‌ه‌ی ابزاری قرار می‌گیرد


صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه پژوهشی حکیم می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Hakim Journal

Designed & Developed by : Yektaweb