رعنا غلامزاده نیکجو، علی جنتی، فاطمه صمدپور،
دوره ۲۱، شماره ۳ - ( پاییز ۱۳۹۷ )
چکیده
مقدمه: تفکر استراتژیک، رویکردی راهبردی در سازمان است و بهمعنای استفاده از چارچوبهای ذهنی متفاوت برای بررسی، تحلیل و در نهایت تصمیمگیری در موقعیتهای استراتژیک سازمان میباشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی وضعیت تفکر استراتژیک در مدیران حوزه آموزش و پژوهش دانشگاه علوم پزشکی تبریز و عوامل موثر بر آن انجام شد.
روشکار: مطالعه حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی است. جامعه پژوهش شامل تمامی مدیران ارشد و میانی حوزه آموزش و پژوهش دانشگاه علوم پزشکی تبریز(۷۹ نفر) بود. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه استاندارد تفکر استراتژیک با ابعاد تصور آینده و تمرکز بر آن، فرصتجویی هوشمندانه با دیدگاه سیستمی، درک موقعیت بر مبنای یادگیری و مفاهیم شناختی، تصمیمگیری بر مبنای فرضیهسازی (خلاقیت و الگوهای ذهنی متنوع) و قابلیت ایجاد زیرساختهای سازمانی بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از نرم افزار spss نسخه ۲۳ و آزمونهای شاپیرو-ویلک، T مستقل، من-ویتنی، آنالیز واریانس یک طرفه و کروسکال-والیس استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که تفکر استراتژیک در اکثر مدیران ارشد و میانی حوزههای آموزش%۸۸/۲)) و پژوهش%۸۹/۵)) ضعیف است. بیشترین نمره در عناصر تفکر استراتژیک در حوزه آموزش مربوط به تصور آینده و تمرکز بر آن ( ۲۸/۹از ۳۲) و در حوزه پژوهش مربوط به تصمیمگیری بر مبنای فرضیهسازی ( ۲۸/۸از ۳۶)بود. همچنین، بین وضعیت تفکر استراتژیک و متغیر زمینهای سابقهکاری، ارتباط معنیداری مشاهده شد( ۰/۰۳=P )
نتیجهگیری: با توجه به نتایج بهدست آمده، لازم است برای بهبود وضعیت تفکر استراتژیک، اقدامات جدی در زمینههای آموزش و مهارت آموزی مدیران دانشگاه و انتخاب این مهارت به عنوان معیار گزینش و ارزشیابی صورت پذیرد.