fa ارزیابی اثرات ضدقارچی داروهای گریزئوفولوین و تربینافین علیه برخی از گونه‌های شایع درماتوفیتی در شرایط آزمایشگاهی پژوهشی Original <p><strong>مقدمه:</strong> درماتوفیت‌ها گروه تخصص یافته‌ای از قارچ‌های کراتینوفیلیک هستند که قادر به تهاجم در نواحی غیرزنده شاخی پوست تحت عنوان استراتوم کورنئوم می‌باشند. در تحقیق حاضر، اثرات ضد قارچی دو داروی تربینافین وگریزئوفولوین بر علیه استرین‌های استاندارد و بومی درماتوفیت‌ها در شرایط آزمایشگاهی بررسی گردید. </p><p><strong>روش‌‌کار:</strong> روش تهیه رقت در آگار جهت تعیین فعالیت ضد‌قارچی ترکیبات فوق الذکر مورد استفاده قرار گرفت. استرین‌های قارچی در حضور غلظت‌‌های مختلف ترکیبات مذکور در محیط سابورو دکستروز آگار کشت داده شدند و مقادیر MIC و MFC هر یک از آنها به طور جداگانه تعیین شد.</p><p><strong>یافته‌ها:</strong> تمامی ترکیبات مورد استفاده، رشد کلیه درماتوفیت‌ها را از طریق وابسته به غلظت مهار کردند. مقادیر MIC تربینافین و گریزئوفولوین برای تمامی درماتوفیت‌های تحت بررسی به ترتیب در محدوده 165/0-005/0 میکروگرم در میلی‌لیتر و 5/12-78/0 میکروگرم در میلی‌لیتر محاسبه شد. مقادیر MFC ترکیبات مذکور نیز به ترتیب برابر 33/0 میکرو‌گرم در میلی‌لیتر و 200-25 میکرو‌گرم در میلی‌لیتر تعیین شد. </p><p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> براساس نتایج بدست آمده در تحقیق حاضر، تربینافین بیشترین تاثیر ضد‌قارچی را بر علیه میکروسپوروم کانیس 1-MC و میکروسپوروم جیپسئوم5070 PTCC نشان داد؛ در حالی که حداکثر فعالیت گریزئوفولوین بر علیه میکروسپوروم کانیس 1-MC و اپیدرموفیتون فلوکوزوم 1-EF گزارش گردید. در مجموع حداقل غلظت کشندگی داروی تربینافین در غلظت 165/0 میکروگرم در میلی‌لیتر محاسبه شد و دارو فعالیت ضد‌قارچی مناسبی را در غلظت‌های بسیار پایین‌تر در مقایسه با گریزئوفولوین علیه درماتوفیت‌های تحت مطالعه شامل تریکوفیتون منتاگروفایتس، تریکوفیتون روبروم، میکروسپوروم جیپسؤم و اپیدرموفیتون فلوکوزوم نشان دادند. </p> <p><strong>Introduction:</strong> Dermatophytes are a group of keratinophilic fungi with the ability to invade and parasitize the non-living cornified layer of the skin, where they are localized to the stratum corneum. In this study, in vitro activities of two known antifungal drugs, terbinafine (TBF) and griseofulvin (GR), were tested against reference and native dermatophyte strains. </p><p><strong>Methods:</strong> Agar dilution method was used for determining the anti-dermatophyte activities of the two compounds. The fungi were cultured on sabouraud dextrose agar in presence of different concentrations of the selected compounds. </p><p><strong>Results:</strong> All compounds inhibited the growth of all examined fungi in a dose-dependent manner. The minimal inhibitory concentrations (MICs) of TBF and GR were determined in the range of 0.005- 0.163 g/ml and 0.78-12.5 g/ml for all tested dermatophytes, respectively. The MFC values of above compounds were measured as 0.33 g/l, 25-200 g/ml, accordingly. </p><p><strong>Conclusion:</strong> TBF showed the highest antifungal activites against Microsporum canis MC-1 and Microsporum gypseum PTCC 5069, where as GR exerted extreme point activity against Microsporum canis MC-1 and Epidermophyton fluccosum EF-1. Terbinafine was shown to be fungicidal at a concentration of 0.165 g/ml and have suitable antifungal activities in very low concentrations as compared with GR, against T. mentagrophytes, T. rubrum, M. gypseum and E. fluccosum. </p><p></p><p><strong>Hakim Research Journal 20069(1): 28-33. </strong></p> درماتوفیت‌ها، داروهای ضدقارچی، تربینافین، گریزئوفولوین. Dermatophytes, antifungal drugs, terbinafine, griseofulvin. 28 33 http://hakim.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-341&slc_lang=fa&sid=1 Amirrajab N, (MSc) نسرین امیررجب No Shams-Ghahfarokhi M, (PhD) دکتر معصومه شمس قهفرّخی shamsm@modares.ac.ir Yes Ghajari A, (PhD) دکتر علی قجری No Razzaghi-Abyaneh M, (PhD). دکتر مهدی رزاقی ابیانه No