fa شیوع اقدام به خودکشی بر حسب میزان ارجاع به مراکز اورژانس شهر کرج عمومى General پژوهشی Original <p><strong>مقدمه:</strong> سازمان جهانی بهداشت، خودکشی را یک مسأله مهم بهداشت روانی در کشورهای پیشرفته و در حال رشد شناخته است. این سازمان به‌منظور افزایش دانش مربوط به رفتار خودکشی و بررسی اثربخشی پیشگیری از اقدام به خودکشی، مطالعه‌ای را در 8 کشور انجام داده است. این مقاله فقط اطلاعات مربوط به ایران را مورد بررسی قرار می‌دهد. </p><p><strong>روش کار:</strong> شهر کرج به‌عنوان میدان پژوهشی انتخاب و تمامی مراکز اورژانس پزشکی، تحت پوشش 24 ساعته قرار گرفتند. پرسش‌نامه ارسالی از سازمان جهانی بهداشت حاوی اطلاعات فردی، خانوادگی، اجتماعی، جسمانی، روانی و مشخصات جامعه مورد استفاده قرار گرفت. تحلیل داده‎ها پس از استخراج با استفاده از روش آماری کای دو و توسط نرم‌افزار SPSS انجام گرفت. </p><p><strong>یافته‌ها:</strong> طی ده ماه 945 اقدام کننده به خودکشی به مراکز اورژانس ارجاع داده شدند (12/0% جمعیت شهری در سال). سن، تحصیلات، تأهل، شغل و روش اقدام، رابطه معناداری با جنس اقدام کنندگان داشت (001/0p<). 2/0% موارد اقدام به فوت منجر گردید. تنها 5/5 % آزمودنی‎ها به مراکز مشاوره روان‌پزشکی معرفی شدند. شایع‌ترین روش اقدام، استفاده از داروهای آرام‌بخش بود. </p><p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> نشان داده شده است که مردان مجرد، زنان متأهل با تحصیلات متوسطه و در محدوده سنی 25-15 به‌عنوان گروه پرخطر، نیازمند تدوین پروتکل پیشگیری از اقدام به خودکشی می‎باشند. </p> <p><strong>Introduction:</strong> World Health Organization has recognized suicide behaviors as one of the mental health problems in developed and developing countries. In order to increase the knowledge regarding suicide behaviors, WHO has developed a multi-site study across 8 countries. This paper reports the data from Iran. </p><p><strong>Methods:</strong> Karaj was selected as a catchment area and all its emergency departments (EDs) were covered for 24 hours. The questionnaire, which was provided by WHO consisted of comprehensive data on personal, family, social, somatic, psychiatric and descriptive features of the individuals in catchment area was used. </p><p><strong>Results:</strong> During 10 months, 945 suicide attempters were referred to EDs (0.12% of the urban population in the same year). Age, education, marital status, employment, occupation and the method of attempt had significant relation with sex of the attempters (P<0.001). 0.2% of subjects died due to suicide attempt. At the time of discharge, only 5.5% of the subjects were referred to psychiatric or consultation services.</p><p><strong>Conclusion:</strong> Single me and, married women with high school education and in age range of 15-25 are high risk groups and require specific prevention protocols. </p><p></p><p><strong> Hakim Research Journal 2007 10(1): 50- 55. </strong></p> خودکشی، اقدام به خودکشی، بیماری روانی، پیشگیری. suicide, suicide attempt, mental disorders, prevention. 50 55 http://hakim.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-333&slc_lang=fa&sid=1 Bolhari J, (MD) دکتر جعفر بوالهری No Malakouti SK, (MD) دکتر سیدکاظم ملکوتی kmalakouti@iums.ac.ir Yes Hakim Shooshtari M, (MD) میترا حکیم‌شوشتری No Nojomi M, (MD) دکتر مرضیه نجومی No Poshtmashadi M, (PhD) مرجان پشت‌مشهدی No Asgharzadeh Amin S, (BS) صفیه اصغرزاده‌امین No Asgharnejad AA, (PhD) دکتر علی‌اصغر اصغر‌نژاد No Hajian Motlagh N, (MD). دکتر ناصر حاجیان‌مطلق No