Hakim Research Journal

fa درس‌آموخته‌های حاصل از استقرار سامانه تلفنی پاسخگوی مردمی در بحران همه‌گیری کووید- 19 در ایران: 1399 Lessons Learned from the Establishment of a Public Response Telephone System in the Covid-19 Epidemic Crisis in Iran: 2020 عمومى General پژوهشی Original مقدمه: هدف این مطالعه، بررسی درس‌آموخته‌های حاصل از استقرار سامانه تلفنی 4030 از دیدگاه مدیران و مشاوران پاسخگو بود. روش کار: در این مطالعه کیفی در قالب تحلیل محتوا به بررسی دیدگاه‌های مشاوران (21 نفر) و مدیران برنامه (5 نفر) پرداختیم. با استفاده از لیست مشخصات، مشاوران از استان‌های کشور انتخاب شدند. مصاحبه‌ها یک ماه بعد از راه‌اندازی سامانه 4030 و طی دو هفته به صورت تلفنی انجام شد و با کسب اجازه از مصاحبه‌شوندگان ضبط و بلافاصله پیاده شد. داده‌ها در نرم‌افزار OpenCode4.2 و در چارچوب CFIR تحلیل شد. یافته‌ها: نظرات شرکت‌کنندگان در قالب 220 کد معنایی تعریف شد و در قالب 5 حیطه: 1) ویژگی‌های برنامه؛ 2) محیط درونی برنامه؛ 3) محیط بیرونی برنامه؛ 4) ویژگی‌های افراد درگیر در برنامه؛ و 5) روند اجرای برنامه طبقه‌بندی و توصیف شد. نتیجه‌گیری: برنامه‌ریزی‌های اولیه، فرآیند جذب، ارزیابی و آموزش‌های اولیه و دوره‌ای اهمیت ویژه‌ای داشتند که به دلیل تعجیل در شروع به کا ر سامانه، به طور مناسبی انجام نشد. تعامل داخلی (بین افراد، مدیران و مسئولان سامانه) و تعاملات با سایر سازمان‌های هم‌هدف در زمان انجام مطالعه ضعیف بود. از دیدگاه مدیران اجرایی، مشارکت به معنای واقعی (مشارکت در تمامی سطوح برنامه‌ریزی، اجرا، ارزشیابی و تصمیم‌گیری) به درستی انجام نشد و همین امر مانع بزرگی بر سر راه بسیاری از فرآیندها و اقدامات مدیریتی و اجرایی سطوح میانی بود. به نظر می‌رسد لازم بود با شروع اعلام همه‌گیری در چین و احتمال شیوع در سایر کشورها، برنامه‌ریزی‌های اولیه، بسترسازی، منابع انسانی و سایر فرآیندها با دقت بیشتری انجام شود.   Introduction: The current study aimed to evaluate the experiences obtained from the 4030 telephone system from the perspective of managers and consultant operators. Methodology: In this qualitative content analysis, we examined the views of operator consultants (n=21) and executive managers (n=5). The interviews were conducted by telephone one month after the launch of the 4030 system in two weeks. Interviews were audio-recorded after receiving the approval of interviewees. Data were analyzed in OpenCode version 4.2 using the CFIR framework. Results: A total of 220 semantic codes were extracted and then categorized into five themes of program characteristics, inner setting, outer setting, characteristics of individuals involved in the program, and implementation process. Conclusion: Initial planning, recruitment process, initial evaluation and training, and in-service training are of particular importance, which were not performed properly due to the hasty launch of the program. Internal interaction (between individuals, managers, and system administrators) and interactions with other target organizations were identified as weak. From the perspective of executives, participation (i.e. at all levels of planning, implementation, evaluation, and decision-making) has not been achieved properly, which has created a major obstacle for several mid-level management and executive processes and actions. It seems that with the onset of the Covid-19 pandemic in China and the possibility of its expansion to other countries, the precision of initial planning, expanding infrastructure, human resources, and other processes has increased. Please cite this article as follows: Ashoorkhani M, Mirzania M, Maleki M, Taghdisi MH, Shakibazadeh E. Lessons Learned from the Establishment of the Public Responsive Telephone System of the Ministry of Health (System 4030): A Survey of the Perspectives of Responsible Managers and Consultants. Hakim Health Sys Res. 2020;20(3);306-319. <img alt="" height="2" src="file:///C:/Users/Mahi/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.png" width="128" > *Corresponding Author: Health Education and Promotion Department, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Tel: (+98)9125796021, E-mail: Shakibazadeh@tums.ac.ir کووید 19, مطالعه کیفی, پاسخگویی, کرونا. Covid-19, Qualitative study, Responsiveness, Corona. 306 319 http://hakim.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-684&slc_lang=fa&sid=1 Mahnaz Ashoorkhani مهناز آشورخانی No PhD in Health Education and Promotion, Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences. استادیار آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران. Marjan Mirzania مرجان میرزانیا No PhD Student in Health Education and Promotion, Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences. دانشجوی دکترای آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران. Mostafa Maleki مصطفی ملکی No PhD Candidate in Health Education and Promotion, Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences. دانشجوی دکترای آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران . Mohammad Hossein Taghdisi محمدحسین تقدیسی No PhD, Iranian Health Education & Promotion Scientific Association. رئیس انجمن آموزش بهداشت و ارتقای سلامت. Elham Shakibazadeh الهام شکیبازاده Shakibazadeh@tums.ac.ir Yes PhD in Health Education, Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences. دانشیار گروه آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران.