fa ارزیابی و تحلیل تجربه کشورها در زمینه اشتغال همزمان کارکنان نظام سلامت در بخش دولتی و خصوصی و ساز و کارهای نظارتی آن <p align="center">  دریافت: 20/1/91 پذیرش: 23/3/92 </p><p>  </p><p>  <strong>مقدمه:</strong> اشتغال همزمان در دو بخش دولتی و خصوصی (Dual practice) یکی از چالش‌های بخش سلامت بسیاری از کشورها از جمله ایران می‌باشد. هدف این مقاله، بررسی و تحلیل وضعیت موجود اشتغال همزمان کارکنان نظام سلامت در بخش دولتی و خصوصی و ساز و کارهای نظارتی در کشورهای مختلف بود. </p><p>  <strong>روش کار:</strong> به منظور شناسایی و تحلیل تجربیات سایر کشورها در زمینه نحوه مواجهه آن‌ها با موضوع اشتغال همزمان و پیامدهای ناشی از آن، پایگاه‌های اطلاعاتی و سایت‌های معتبر از سال 1990 تا 2011 مورد جستجو قرار گرفت. متغیرهای اصلی مطالعه و آن چه در استخراج اطلاعات از مطالعات مدنظر بود شامل ساز و کارهای نظارتی، جامعه هدف، نام کشور و جایگاه آن در طبقه‌بندی درآمدی بانک جهانی و در نهایت پیامدهای این ساز و کارها بود. </p><p>  <strong>یافته‌ها:</strong> اعمال منع کامل اشتغال همزمان، وجود اشتغال همزمان با محدودیت نسبی و وجود آن بدون هیچ گونه محدودیتی <br>ساز و کارهای نظارتی بکارگرفته شده در کشورهای مختلف با سطوح متفاوت درآمدی می‌باشند که هر یک دارای موفقیت‌ها و یا پیامدهایی در جوامع هدف خود بوده‌اند. کشورهای با درآمد بالا همچون یونان، ایتالیا، پرتغال، انگلیس، اسپانیا، استرالیا و آمریکا عمدتاً از ساز و کارهای نظارتی با اعمال محدودیت‌های نسبی استفاده کرده‌اند. کشورهای با درآمد متوسط همانند مکزیک و کشورهای با درآمد پایین همچون کنیا، اندونزی، زیمباوه، به منظور اشتغال در بخش خصوصی از مجوزهای اجباری استفاده کرده‌اند. سایر کشورهای با درآمد پایین همچون مصر و بنگلادش، کار در بخش خصوصی را بدون اعمال محدودیت مجاز کرده‌اند. </p><p>  <strong>نتیجه‌گیری:</strong> وجود اشتغال همزمان با محدودیت نسبی در دو بخش، به عنوان شایع‌ترین ساز و کار نظارتی بکار گرفته شده در بسیاری از کشورها شناخته شده است. بدیهی است که بکارگیری، تداوم و ارزیابی هر یک از شیوه‌های معرفی شده بایستی با توجه به ساختار متفاوت موجود در هر نظام سلامت صورت پذیرد. لذا در نظر گرفتن چالش‌ها و مسایل مرتبط با قابل اجرایی بودن و استقرار مبانی لازم به منظور اجرای این ساز و کارهای نظارتی بسیار حیاتی می‌باشد. </p><p>  </p> <p> <strong> </strong></p><p align="center">  Babashahy S^{1, 2} (MSc), Akbari Sari A¹ <a name="_ftnref1"><u>*</u> </a>(MD, PhD) </p><p align="center">  </p><p align="center"><em> ¹Department of Health Management and Economics, School of Public Health, </em></p><p align="center"><em>  Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran </em></p><p align="center"><em> ²Department of Health Economics, Iranian Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran </em></p><p align="center">  </p><p align="center"> <strong> Received: 8 Apr 2012, Accepted: 13 Jun 2013 </strong></p><p align="center">  </p><p>  </p><p> <strong> Abstract </strong></p><p>  </p><p> <strong> Introduction: </strong>Dual practice in both public and private settings is an important challenge of many healthcare systems. The main aim of this study was to explore the experiences of other countries regarding dual practice and to explore their monitoring mechanisms.</p><p> <strong> Methods: </strong>International databases and websites including Pubmed and Google scholar were searched to identify relevant reports from 1990 to 2011. Narrative synthesis was used to summarize the study results categorized by regulatory mechanisms, targeted groups, country settings and outcomes. </p><p> <strong> Results: </strong>C omplete prohibition , dual practice allowed with restrictions, and allowed without restrictions were regulatory mechanisms applied by different countries with different income levels. These mechanisms have positive and negative outcomes. Greece, Italy, UK, Spain, Australia and the US are high income countries allow dual practice with restrictions. Furthermore, some low income countries such as Kenya and Zimbabwe use licensure restrictions and others such as Egypt and Bangladesh allow dual practice without restrictions. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>Dual practice with restrictions in both public and private sectors is the most common regulatory mechanism. In addition to well policymaking, applying analytical perspectives and evaluation of different mechanisms in different settings, taking considerations to the executive issues and preparing infrastructures and prerequisites is so vital for implementing the regulatory mechanisms. </p><p>  </p><p> <strong> Key words: </strong>dual practice, regulatory mechanism, full time program, health care reform </p><p> <strong> </strong></p><p>  </p><p>  </p><br clear="all" ><p> <strong> Please cite this article as follows: </strong></p><p>  Babashahy S, Akbari Sari A. Assessment and Analysis of International Experiences in Dual Practice in Public and Private Settings of Healthcare System and Regulatory Mechanisms. Hakim Research Journal 2013 16(2): 98-106. </p><p>  </p><p>  </p><p>  </p><br clear="all" ><hr size="1" width="33%" ><p> <a name="_ftn1"> <u>*</u> </a>Corresponding Author: Department of Health Management and Economics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Keshavarz Blvd, Tehran, Iran. Tel/Fax: +98- 21- 88989129, E-mail: akbarisari@tums.ac.ir </p> اشتغال همزمان، ساز و کارهای نظارت، برنامه تمام وقتی، اصلاحات بخش سلامت 98 106 http://hakim.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-499&slc_lang=fa&sid=1 Babashahy S سعیده باباشاهی No Akbari Sari A علی اکبری‌ساری akbarisari@tums.ac.ir Yes