fa خودکشی در جامعه پزشکی جوان ایران، شناسایی علل و تدوین راهکارهای عملیاتی: خلاصه سیاستی عمومى General خلاصه سیاستی Policy Brief <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color:#000000;"><span style="line-height:2;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA">افزایش نگرانی درباره رفتارهای خودآسیب‌رسان و خودکشی در میان پزشکان جوان ایران توجه بیشتری را به شرایط کاری و آموزشی در نظام سلامت جلب کرده است. شواهد نشان می‌دهد این پدیده حاصل تعامل عوامل نهادی، محیط کار و فردی است. برنامه درسی پنهان، هنجارهای نانوشته، حجم بالای کار و کشیک‌های طولانی، برخی رفتارهای آزارنده در محیط آموزشی و محدودیت‌های حمایت سازمانی از جمله عوامل مطرح‌شده‌اند. در سطح فردی نیز کمال‌گرایی، خودسرزنش‌گری، نگرانی از انگ اجتماعی و دغدغه محرمانگی خدمات سلامت روان می‌تواند مانع کمک‌خواهی شود. یافته‌ها نشان می‌دهد پیشگیری مؤثر مستلزم مداخلات هماهنگ در سطوح کلان، میانی و خرد شامل اصلاح شرایط کاری، تقویت حمایت سازمانی، توسعه منتورشیپ و آموزش مهارت‌های خودمراقبتی است.</span></span></span></span></span></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color:#000000;">Growing concern about self-harm and suicidal behaviors among young physicians in Iran has drawn increased attention to working and training conditions within the healthcare system. Evidence suggests that this phenomenon results from the interaction of institutional, workplace, and individual factors. The hidden curriculum, unwritten norms, heavy workloads and long shifts, certain distressing behaviors within educational environments, and limitations in organizational support have all been identified as contributing factors. At the individual level, perfectionism, self-blame, concerns about social stigma, and worries about the confidentiality of mental health services may hinder help-seeking. Findings indicate that effective prevention requires coordinated interventions at macro, meso, and micro levels, including improving working conditions, strengthening organizational support, developing mentorship programs, and promoting self‑care skills training.</span></span></span></span></p> خودکشی, جامعه پزشکی جوان, فرسودگی, فرسایش, نظام سلامت, راهکار Suicide, Young Medical Community, Burnout, Attrition, Health System, Solution 169 174 http://hakim.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1900-1&slc_lang=fa&sid=1 Omid Gheisavandi امید قیسوندی Omid.Gheisavandi@gmail.com No Medical Student, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Fatemeh Mirparsa فاطمه میرپارسا mirparsafatemeh76@gmail.com No Student’s Scientific Research Center (SSRC), Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز پژوهش‌های علمی دانشجویان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Shaghayegh Haghjooy Javanmard شقایق حق‌جوی جوانمرد shaghayegh.haghjoo@gmail.com No PhD in Physiology, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دکترای تخصصی فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Farnaz Etesam فرناز اعتصام fa.etesam@gmail.com Yes Fellowship in Psychosomatic Medicine, Psychosomatic Medicine Research Center, Department of Psychiatry, Imam Khomeini Hospital Complex, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. فلوشیپ طب روانتنی، مرکز تحقیقات پزشکی روان‌تنی، گروه روانپزشکی، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.